Brabham BT521983

In de jaren tachtig ontdekte de Formule 1 dat je een piepklein motorblok met een turbolader kon volproppen met lucht — twee turbinewielen die door de uitlaatgassen worden rondgedraaid. De BMW-motor van de Brabham BT52 was gebaseerd op een gewoon 1,5-liter blok uit een straatauto, en binnen drie seizoenen haalde deze motorfamilie in de kwalificatie al meer dan 1.300 pk. Die motoren hielden het bij volle laaddruk maar enkele minuten vol, en niemand maakte zich daar druk om: ze hoefden maar één ronde te overleven.

BMW’s kwalificatiemotoren draaiden op zoveel laaddruk dat zuigers al na een handvol ronden smolten, gestookt met tolueenrijke brandstof die meer op labchemie leek dan op benzine, in blokken die eerst buiten hadden staan roesten om ze ‘in te rijden’. Maximaal vermogen voor één vliegende ronde, en dan weer helemaal uit elkaar — een filosofie die het reglement uiteindelijk verbood.

De uitlaat draait een turbine rond, de turbine draait een compressor rond, en de compressor propt de cilinders vol met lucht onder druk — hetzelfde duo schoepenwielen als de straalmotoren op deze site, in het klein. Draai de laaddruk open en zie het vermogen klimmen — en de levensverwachting van de motor instorten.