De A350 is een eeuw aan luchtvaartlessen, samengebald in één toestel: een romp die grotendeels geweven is uit koolstofvezel in plaats van geklonken metaal, vleugels die zichzelf tijdens het kruisen subtiel van vorm veranderen, en twee motoren die zo efficiënt zijn dat het toestel 18 uur non-stop kan vliegen. Hij verbrandt zo'n kwart minder brandstof per stoel dan het toestel dat hij vervangt — in een sector waar één enkel procentpunt al een triomf is.

Met 53% composiet naar gewicht bestaan de romp en de vleugels van de A350 grotendeels uit koolstofvezel — lichter dan metaal, ongevoelig voor corrosie en vermoeiingsscheuren, en te vormen in aerodynamisch ideale vormen. Het materiaal heeft ook geen last van vocht, waardoor de cabine op een lagere, comfortabelere hoogte gehouden kan worden.

De Trent XWB-motoren verplaatsen negenenhalve kilo lucht om de kern heen voor elke kilo die er doorheen gaat — de logica van de omloopverhouding uit de turbofan-demo, bijna tot zijn praktische limiet doorgevoerd. Het resultaat is de efficiëntie (en de bijna-stilte) waardoor twee motoren doen wat er vroeger vier nodig waren.

De vleugel van de A350 verandert continu van vorm: de vluchtcomputers zetten de stuurvlakken tijdens het kruisen een paar graden uit om de lift te herverdelen naarmate er brandstof verbrandt, en houden zo de weerstand urenlang dicht bij het optimum. Het is de liftverdelingsles van de Spitfire, non-stop herhaald door software.

Gecertificeerd om tot 370 minuten van de dichtstbijzijnde landingsbaan te vliegen op één motor, kan de A350 vrijwel elke route op aarde vliegen met twee motoren in plaats van vier — de laatste klap voor het tijdperk van de 747. Dat vertrouwen is verdiend met cijfers voor motorbetrouwbaarheid die decennia eerder ondenkbaar waren.

De interactieve turbofan uit het onderdeel Straalaandrijving, ingesteld op de kruisvlucht van de A350: omloopverhouding 9,5, een compressor van 50:1 en een hete, moderne kern. Sleep de omloopverhouding terug naar 1 en zie het specifiek brandstofverbruik (TSFC) klimmen richting cijfers uit de jaren 60 — het hele verhaal van de efficiëntie van moderne lijnvliegtuigen zit in die ene schuifknop.