Douglas DC-31935

Vóór de DC-3 overleefden luchtvaartmaatschappijen op overheidscontracten voor postvervoer en zagen ze passagiers als bijzaak. De DC-3 veranderde die rekensom: hij vervoerde genoeg mensen, snel genoeg, ver genoeg en goedkoop genoeg dat de kaartverkoop alléén al winst opleverde. Binnen vier jaar vervoerde hij het merendeel van alle passagiers wereldwijd, en honderden vliegen vandaag nog steeds.

Eenentwintig zitplaatsen, 290 km/h en van kust tot kust in drie etappes betekenden dat de opbrengst per vlucht eindelijk de kosten per vlucht versloeg. De DC-3 is het vliegtuig dat van vliegen een industrie maakte in plaats van een gesubsidieerd avontuur.

Een romp die zijn kracht helemaal uit de metalen buitenhuid haalde, intrekbaar landingsgestel, vleugelkleppen, verstelpropellers en stermotoren met motorkap — die hadden allemaal al apart bestaan. De DC-3 combineerde ze tot één robuust, efficiënt geheel — het sjabloon waar elk lijnvliegtuig sindsdien op is gebaseerd.

Er werden er meer dan 16.000 gebouwd, waaronder de militaire C-47 die de luchtlandingen op D-day vervoerde. Exploitanten grappen dat de enige vervanger voor een DC-3 een andere DC-3 is — sommige hebben al meer dan 80.000 vlieguren op de teller.

Een lijnvliegtuig verdient geld met het oppervlak onder deze curve: eenmaal aan zijn maximumgewicht verdringt elke kilo nuttige lading een kilo brandstof. Schuif aan de nuttige lading en zie hoe de Breguet-bereikvergelijking de prijs van die afweging bepaalt — de economie die van de DC-3 een revolutie maakte, getekend als natuurkunde.