Waarom hij er zo uitziet

Niets aan een Formule 1-auto is vormgeving. Elk oppervlak, elke bult, elke sleuf is er omdat het de auto sneller maakt, en om geen andere reden. Daarom is een F1-auto de moeite van het bestuderen waard: je ziet hoe een auto eruitziet wanneer alleen de natuurkunde ontwerpt.

Eerst de cijfers, zodat je weet waar we het over hebben. Een moderne F1-auto weegt ongeveer 800 kg met de coureur erbij, levert ongeveer 1000 horsepower, haalt 350 km/h, remt in minder dan vier seconden af van 300 km/h tot bochtsnelheid, en bocht zo hard dat het hoofd van de coureur — helm inbegrepen — effectief vijf keer zijn normale gewicht weegt. Een gewone supercar zou op een Grand Prix-circuit ongeveer om de vijf ronden een ronde achterstand oplopen.

De vijf systemen

Alles wat je ziet valt uiteen in vijf systemen, en deze cursus behandelt ze een voor een:

Vermogen maken — de hybride power unit die verstopt zit achter de coureur: een kleine turbo-V6 plus een elektromotor, samen de zuinigste motor die ooit heeft geracet. Naar de baan — versnellingsbak, differentieel en vier banden, de enige onderdelen die ooit de baan raken. De lucht bewerken — voorvleugel, vloer en achtervleugel, die de auto naar beneden drukken zodat de banden iets hebben om mee te grijpen. Remmen en dempen — remmen die oranje gloeien en vering waarvan de echte taak aerodynamica is. De coureur in leven houden — een overlevingscel van koolstofvezel, de halo, en een cockpit gebouwd als een instrumentenpaneel voor het menselijke onderdeel.

Waarom deze vorm

Waarom ziet hij er specifiek zo uit? Omdat de vorm een verdrag is tussen drie eisen die elkaar haten. De auto wil glad zijn (weinig luchtweerstand, voor de rechte stukken), neergedrukt (veel downforce, voor de bochten — wat altijd wat extra weerstand kost), en legaal (het reglement schrijft de afmetingen tot op de millimeter voor, precies om te voorkomen dat auto's te snel worden voor de circuits). De auto van elk seizoen is één groot compromis tussen die drie, verfijnd in windtunnels en simulaties tot geen enkel oppervlak nog toeval is.

De volgorde van deze cursus volgt de logica van de machine: eerst de power unit die de energie maakt, dan de transmissie en de banden die ze verbruiken, dan de aerodynamica die de banden in staat stelt die energie te verbruiken, dan remmen, vering, chassis en cockpit. Bij het examen aan het eind kun je bij elke foto van een F1-auto uitleggen waar elk zichtbaar onderdeel voor dient. Dat is het hele punt.