VW-boxermotor1938

De motor van de Kever was een 1,1-liter boxermotor met 25 pk, ontworpen op het kantoor van Ferdinand Porsche om goedkoop, licht en onverwoestbaar te zijn. Zijn zuigers liggen plat en stompen tegen elkaar in, waardoor de motor zichzelf grotendeels balanceert; ribben en een ventilator vervangen water, zodat er 's winters niets bevriest en 's zomers niets kookt. Hij bleef zes decennia en ruim eenentwintig miljoen auto's lang in productie — en dezelfde indeling loeit nog altijd achter elke Porsche 911.

Elke uitschiet van een zuiger wordt beantwoord door zijn tegenoverliggende tweeling die de andere kant op schiet, zodat de trillingskrachten elkaar binnen het blok opheffen in plaats van de hele auto te laten zoemen. Een boxermotor heeft geen balansassen nodig, en hij ligt plat — wat het zwaartepunt verlaagt van alles wat hij aandrijft. Wat overblijft is slechts een licht wiegend koppel, omdat de tegenoverliggende paren een drijfstangbreedte uit elkaar liggen.

Koelribben, gegoten in de cilinders, en één riemaangedreven ventilator vervangen het complete watersysteem: geen radiateur, geen slangen, geen pomp, geen antivries. Het koelsysteem kan niet lekken omdat het amper bestaat. Dat is wat de Kever met dezelfde onverschilligheid door woestijnen én Noorse winters liet komen.

De laatste Kever rolde in 2003 in Mexico van de band, met een motor die zijn ontwerper uit 1938 in één oogopslag zou herkennen. En het idee overleefde de auto: Porsche rekte dezelfde tegenover elkaar liggende indeling uit tot de boxer-zes van de 911, waar de lage, zelfbalancerende motor voor de helft verklaart waarom die auto stuurt zoals hij stuurt.

Een boxermotor en een lijnvier op dezelfde krukas: zie hoe de tegenover elkaar liggende zuigers van de boxer hun trillingen opheffen, terwijl de lijnvier staat te zoemen — de balans die je door de vloer van de auto kon voelen.