Tijdlijnen · Formule 1 · 1 van 7
De kleine auto met de motor op de ‘verkeerde’ plek — en sindsdien kopieert elke F1-auto het.
1959·Coventry Climax 2,5 L viercilinder, middenmotor·~240 hp·~460 kg — lichtste auto op de grid·Rijders- en constructeurstitel in 1959; Cooper pakte in 1960 opnieuw beide (T53)
· HET VERHAAL
In de jaren vijftig had een echte Grand Prix-auto een grote motor voorin, net als een gewone auto. De Cooper T51 kwam uit een klein Brits garagebedrijf en had de motor juist achter de coureur weggewerkt — rivalen noemden het een grap, tot hij in 1959 het wereldkampioenschap won. Binnen twee jaar was elke Formule 1-auto met de motor voorin achterhaald.
· WAAROM HET ERTOE DEED
Zet je de motor boven de achteras, dan drukt dat de aangedreven banden in het asfalt — zo wordt meer van het vermogen echt versnelling in plaats van doorslippen. Met de demo hieronder schuif je de motor door de auto en zie je de tractie meebewegen.
· WAAROM HET ERTOE DEED
Een motor voorin heeft een zware as nodig die over de hele lengte van de auto naar de achterwielen loopt — en de coureur moet er bovenop zitten. Door hem te schrappen werd de Cooper in één klap lichter, lager en gestroomlijnder.
· WAAROM HET ERTOE DEED
Met de zwaarste klomp gewicht dicht bij het midden van de auto in plaats van ver vooruit over de neus, veranderde de Cooper van richting als een kart, terwijl de auto’s met de motor voorin log bleven hangen. Wendbaarheid versloeg brute kracht — de Coopers gaven 40 pk weg en wonnen toch.
· PROBEER HET
Eén schuifknop verplaatst de motor van de neus (iedereen anders, 1959) naar achter de coureur (de Cooper). Kijk hoe het zwaartepunt, het gewicht op de aangedreven achterwielen en de starttractie meebewegen — en let op wat er stilletjes verdwijnt zodra de motor de achterkant van de auto niet meer hoeft te bereiken.
Statische gewichtsverdeling met banden uit 1959: een achterwielaangedreven auto kan alleen zo hard optrekken als de grip op zijn aangedreven as toelaat, dus elke kilogram die naar achteren verschuift, is optrekkracht en tractie bij het uitkomen van een bocht. De cardanas en de hoge zitpositie zijn de stille tweede helft van het verhaal.