Messerschmitt Me 2621942

De Me 262 was de eerste straaljager die daadwerkelijk in gevecht werd ingezet. De twee turbojets hadden geen propeller die bij hoge snelheid buiten adem raakte, dus vloog hij simpelweg voorbij elke zuigermotorjager uit de oorlog — geallieerde piloten konden hem alleen betrouwbaar te pakken krijgen vlak bij zijn eigen vliegveld. Hij kwam te laat en in te kleine aantallen om het verschil te maken, maar op de dag dat hij in dienst kwam, maakte hij elke propellerjager ter wereld overbodig.

Een propeller verliest zijn grip zodra de tips van de bladen de geluidssnelheid naderen, wat zuigermotorjagers beperkt tot zo'n 700 km/h. De turbojet kent die grens niet — de Me 262 kruiste waar zijn tegenstanders alleen konden duiken, en de hele toekomst van het snelle vliegen volgde hem.

De Jumo 004-motoren draaiden met bijna geen nikkel of chroom, met schoepen van gewoon staal en een coating van aluminium. Ze hielden het maar 10 tot 25 uur vol — maar ze bewezen dat axiaalstroom-turbojets in massa te bouwen waren, en die axiale opbouw is hoe bijna elke straalmotor sindsdien gebouwd wordt.

De vleugels stonden onder een pijlhoek van 18,5° — oorspronkelijk om het zwaartepunt recht te trekken, maar het toestel vloog goed genoeg rond Mach 0,86 om recht vooruit te wijzen naar de pijlvleugeljets die volgden. Duits onderzoek naar pijlstelling dook na de oorlog weer op in de F-86 en in elke snelle jet sindsdien.

Dit is dezelfde interactieve turbojet uit het onderdeel Straalaandrijving, ingesteld op 1944: een zwakke compressor (drukverhouding ~3) en een turbine die door oorlogsstaal beperkt was tot zo'n 1.050 K. Schuif de Mach omhoog en zie waarom zelfs deze primitieve straalmotor elke propeller versloeg — verhoog daarna de turbinetemperatuur en zie wat betere metallurgie zou gaan opleveren. De volledige demo hieronder ontsluit de rest van de motor.